خوانایی کد در عصر هوش مصنوعی
در طی سالیان گذشته، بخش مهمی از مهندسی نرمافزار حول قابلفهم بودن، بر اساس محدودیتهای انسانی ما، پایهگذاری شده است که بخش عمده آن شناختی است. ما با تقلیل مفاهیم و انتقال آنها به لایههای مختلف، سعی در کنترل محیط داشتهایم.
خوانایی کد به ما کمک میکرد که طی زمان طولانیتری، توسعه سیستم توسط افراد متفاوتی قابل انجام باشد. بسیاری از معماریها هم بر پایه محدودیتهای انسان در مواجهه با تغییرات شکل گرفتهاند. ما در زمانی قرار داریم که AI مشغول به تولید کد برای ماست و رفتهرفته نیاز به خوانایی کد کمتر میشود و سرعت تغییر کد پیشنهادی هم بیشتر میگردد.
سوالی که در اینجا مطرح است این است که آیا نیاز است بخشی که قرار است به ما تحویل گردد، از جنس کد قابل خواندن باشد؟ و اگر قرار نیست مبحث تغییرات آتی را انسان به صورت مستقیم برعهده بگیرد، آیا بخشی از معماریهای موجود که بر پایه مشکلات شناختی انسان شکل گرفتهاند، از نظر ماهوی زیر سؤال نمیروند؟ بعید است که فهم ایجاد شده در ما صرفا از درون خواندن کد شکل گرفته باشد. شاید این یک عادتی است که بر اساس شرایط میتواند تغییر کند. زمانی که کدی تحویل ما میگردد فرآیند ارزیابی ما شروع میشود، به عنوان اولین قدم شاید علت غایی که آن بخش از کد بدنبال آن است جزئی از اولین بخشهایی باشد که در فرآیند بررسی و ارزیابی نقش بازی میکند، بحث بعدی تناسب آن بخش با مسئله مطرح شده است به عنوان مثال کاری ممکن است درست باشد ولی به حوزه مسئله مربوط نباشد. بخش بعدی ساختارهای علت و معلولی است که شاید این بخش بار شناختی زیادی از برنامه نویس بگیرد که در عمل بخشی از معماری تلاشی برای کمک به حل معضلات این بخش میباشد. بعدی پیگیری invariant ها میباشد که بخشی از تستهای کسب و کاری برای رسیدن به درجهای از اعتماد در این بخش است و بعدی شکار الگوهای آشنا است که در زمره دانش ضمنی میباشد که این توانمندی بسته به تجربه و سالهای کارکرد بیشتر میگردد مباحثی مانند race condition، transaction boundary توسط یک فرد حرفهای شناسایی میگردد. بحث بعدی ارزیابی هزینههای تغییر است بنابراین خواندن کد فقط فهمیدن وضعیت فعلی نیست؛ شبیهسازی آینده هم هست. جایگاه ما در این دنیای جدید چگونه بازتعریف میشود؟ شاید وقت آن رسیده است که از فهم ظواهر به سمت فهم ماهیت تکنولوژی مدرن حرکت نمائیم. هایدگر در سال ۱۹۵۳ به صورت سخنرانی مقالهای با عنوان “پرسش از تکنولوژی” ارائه کرد و در سال ۱۹۵۴ آنرا منتشرنمود که خواندن آن توصیه میگردد.